Het valt niet op


Beste Reader, de afgelopen maanden heb ik heel wat mensen geïnterviewd.

Wat die mij allemaal vertellen! Je houdt het niet voor mogelijk.

Hoe komt dat toch?

Het antwoord: ik pas interviewtechnieken toe die niet opvallen maar wel werken. Dit zijn mijn vijf favorieten:

1 Herhaal

Kun je meer uit een antwoord halen? Herhaal dan het laatste woord dat de geïnterviewde gezegd heeft.

Makkelijk. Maar daarna je mond houden. Want dit is de springplank naar meer informatie.

2 Blijf stil


Dit is de ultieme vorm van je mond houden. Geen woord zeggen. De stilte laten spreken. En gewoon rustig wachten tot het antwoord komt.

Wees maar zeker: dat antwoord zal er komen.

3 Wild idee

Mensen zeggen graag nee. Laat ze daarom nee zeggen.

Begin je vraag met 'Is het een wild idee …' of 'Heb je er iets tegen …'.

Ze zullen graag op je vraag ingaan.

4 Plak er een label op

Is iemand negatief of positief over iets? Zeg dan 'Het lijkt erop dat …'

Bijvoorbeeld: 'Het lijkt erop dat je toen bij het leger veel bijgeleerd hebt.'

Je komt meteen véél te weten.

5 Sla er compleet naast

Zeg met opzet iets waarvan je weet dat het fout is. De geïnterviewde zal het meteen uitgebreid corrigeren.

Bijvoorbeeld:

'Je bedrijf is opgericht in de jaren negentig.'

Reactie: 'Nee, in 2000! De tijd van de millenniumbug. Ik weet nog precies hoe we begonnen zijn.'

Laat maar komen, heel die uitleg.


NLAJMNK
(Niet lezen als je mij niet kent)

Ik interviewde een werkleidster in een museum in Gent.

De museumdirecteur kwam mee om te luisteren.

Op een bepaald ogenblik vroeg ik of het een wild idee was te vertellen over haar toekomstdromen.

Ze dacht even na. Ik zweeg.

En dan zei ze dat haar dochter verpleegster was.

De verhalen van haar dochter hadden haar zo geïnspireerd dat ze zelf aan de studie verpleegkunde begonnen was in avond- en weekendonderwijs.

Ik herhaalde: 's Avonds en in het weekend!'

Ja, meer zelfs: het eerste jaar had ze al achter de rug. Zodra ze haar diploma had, wilde ze als verpleegster aan de slag.

Na het interview was ik nog even in het bureau van de directeur.

De man zag wat bleekjes:

"Hoe kan dat nu? Ik wist helemaal van niks. En nu moet ik op zoek naar een nieuwe werkleidster."


Is het een wild idee enkele van mijn recente interviews te lezen?


Ik hou je niet tegen.

Vraag me de link


Kreeg je deze mail van iemand?

Dan ben je niet geabonneerd op 'De juiste woorden', je wekelijkse nieuwsbrief van Erik Dams, de laatste échte copywriter.

Dat verander je in één seconde door op de knop hieronder te drukken, 'Nu wel'.


Dit was
De juiste woorden 202

Website • LinkedIn • Taalpost

Webversie van deze mail

De juiste woorden – Erik Dams

Ik help ondernemers zoals jij om met copywriting en tekststrategie het verschil te maken. Abonneer je op mijn nieuwsbrief en leer hoe je meer geld kunt verdienen met betere teksten voor je bedrijf. Hou je van tips om meteen toe te passen en een kijkje in de copywritingkeuken, dan is dit de nieuwsbrief voor jou.

Read more from De juiste woorden – Erik Dams
Gisteren voorbij? Schrijf vooruit.

Hoe zit dat met 'vijgen na Pasen', Reader? Vroeger bepaalde de kerk wat wel en niet mocht: gedroogde vijgen waren tijdens de vasten een van de weinige toegelaten zoetigheden. Erg geliefd dus.Omdat vijgen ingevoerd werden en het transport vaak traag verliep, kwamen ze soms pas na Pasen aan. Dan waren ze eigenlijk overbodig. Timing is alles Ook in de vijgentijd wisten ze het al: timing is alles. Vandaag nog altijd, zeker als je met marketing bezig bent.Bijvoorbeeld: een winterjas verkoop je...

Niet te veel. Niet te snel. Wel raak.

Vorige week, rake Reader, schreef marketinggoeroe Seth Godin iets dat blijft plakken: we zijn het punt van genoeg voorbij.Wat hij wil zeggen: lang geleden hadden we een gebrek aan content. Er waren te weinig boeken, je vond niet genoeg informatie, je wist van niets.Dat is vandaag anders: we hebben geen tekort aan content meer. We hebben te veel. Er is altijd méér.Daardoor weet je een massa, maar toch weer niet alles. Want je kunt niet alles meer behappen. Je zit vol en je hersenpan kookt...

Wie in nauwe straatjes verzeilt, moet slim laveren.

Waarom spreken we over 'de straat van Hormuz', zeewaardige Reader?Daar ligt toch geen asfalt, het is gewoon een stuk zee. Dat klopt, maar onze taal is daar zo erg in nauwe straatjes verzeild, dat ze slim moet laveren. Het woord straat kent een stevige oorsprong, dat staat vast. Straat gaat terug op het Latijnse via strata, letterlijk 'geplaveide weg'. Dat strata komt van het werkwoord sternere: 'uitspreiden', 'effenen' of 'plaveien'. Een straat is dus van oorsprong simpelweg een 'verharde'...